به گزارش پايگاه خبري تحليلي آذرمغان، در روزهای آتی به دلیل اهمیت موضوع، به مرور و بررسی مهمترین تحلیل های کارشناسان موسسه واشنگتن خواهم پرداخت.

پاتریک کلاوسن، پژوهشگر ارشد مؤسسه واشنگتن چارچوب تحلیلی خود را با این گزاره آغاز می‌کند که آنچه در ایران جریان دارد، صرفاً یک رویارویی خیابانی نیست، بلکه نبردی تمام‌عیار بر سر روایت است. از نظر او، حکومت ایران از تجربه‌های پیشین آموخته که کنترل روایت عنصر تعیین‌کننده در مهار بحران است. به همین دلیل، تمرکز اصلی نظام نه صرفاً بر پراکندن تجمعات، بلکه بر قطع زنجیره تولید تصویر، خبر و معنا قرار گرفته است.

او تأکید می‌کند که اگر «اعتراضات»! نتوانند روایت خود را به‌طور پایدار و مستمر به افکار عمومی داخلی و خارجی منتقل کنند، به‌تدریج از «رخداد سیاسی» به «خبر کوتاه‌عمر» تقلیل می‌یابند. کلاوسن قطع یا اختلال شدید اینترنت را مؤثرترین ابزار برای مهار اعتراضات می‌داند. به‌گفته او، این اقدام چند کارکرد هم‌زمان دارد: جلوگیری از هماهنگی میدانی معترضان، مختل کردن مستندسازی و ترویج تحولات میدانی، و قطع پیوند اعتراضات با افکار عمومی جهانی.

همانطور که پیش از این نوشتم، امروز مهمترین مساله در ادامه نبرد، تعریف و تثبیت روایت بطور خاص با تاکید بر فوریت زمانی به عنوان روایت اول از وقایع تروریستی ۱۸ دی ماه است. در جنگ روایت ها حتما نیاز به روایت های رسمی و مرجع داریم اما نقش روایت های مردمی توسط انسان رسانه ها اهمیتی بی بدیل دارد. انتقال و انتشار روایت های مردمی لزوما نه از کانال های رسمی، بلکه با شکستن مارپیچ سکوت بصورت حضوری و از طریق صفحات مجازی شخصی، کاری و خانوادگی تاثیر مضاعفی خواهد داشت.

روایت های شاهدان محلی از آسیب به مساجد، مغازه ها و کشتار انسان های بیگناه توسط مزدوران مسلح موساد و تکثیر آن بصورت محله به محله، سپس تجمیع آن در سطح ملی و حتی بین المللی تاثیرات به مراتب بیشتری از صرفا روایت های رسمی خواهد داشت. در این روند تمامی افراد با بیان و انتشار مشاهدات خود، پروپاگاندای رسانه ای موساد در تولید روایت را خواهند شکست. نبرد ادامه دارد و تک تک آحاد جامعه نقش موثر و فعالی خواهند داشت.